Η ζωή είναι μικρή.
Πρέπει να την ζούμε κάθε στιγμή.
Πόσες φορές έχεις κλάψει μόνος ή μόνη σου για κάτι που έγινε; Φαντάζομαι ότι τουλάχιστον μια φορά θα το έχεις κάνει. Όλοι μας, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι, έχουμε κλάψει για κάτι που έγινε. Έχουμε θυμώσει με τον εαυτό μας ή τον άλλον, έχουμε στενοχωρηθεί. Αυτό ακριβώς είναι το λάθος μας. Κλαίμε για κάτι που ΈΓΙΝΕ, δηλαδή είναι πλέον ΠΑΡΕΛΘΌΝ. Αυτές τις στιγμές που κλαίμε για το παρελθόν, χάνουμε μια στιγμή από την ζωή της μαμάς μας ή του μπαμπά μας ή του αδερφού μας ή της αδερφής μας ή όποιου άλλου αγαπημένου μας ατόμου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι "φύγουν", εμείς θα μετανιώνουμε που δεν είχαμε περισσότερες στιγμές μαζί τους. Αυτές τις στιγμές που θέλουμε να έχουμε μαζί τους, είναι αυτές που χάνουμε λόγω του παρελθόντος.
Πρέπει να σταματήσουμε να κλαίμε συνέχεια για το παρελθόν. Πρέπει να αρχίσουμε να ζούμε το παρόν, να έχουμε περισσότερες ευχάριστες ή δυσάρεστες στιγμές με αυτούς που αγαπάμε. Όταν γίνεται κάτι δυσάρεστο κλαίμε μια ή δυο φορές και τέλος, αν το σκέφτεσαι συνέχεια πάει να πει ότι δεν θέλεις να προχωρήσεις μπροστά και προτιμάς το παρελθόν. Σκέψου όμως ότι υπάρχει ένα ΠΑΡΌΝ και ένα ΜΈΛΛΟΝ που σε περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες, με ευκαιρίες για γέλια, χαμόγελα, κλάματα, αγκαλιές, χαρούμενες στιγμές και πάνω από όλα τους ανθρώπους που αγαπάς και πρόκειται να αγαπήσεις.
ΕΣΎ ΖΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΉ????
Πρέπει να την ζούμε κάθε στιγμή.
Πόσες φορές έχεις κλάψει μόνος ή μόνη σου για κάτι που έγινε; Φαντάζομαι ότι τουλάχιστον μια φορά θα το έχεις κάνει. Όλοι μας, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι, έχουμε κλάψει για κάτι που έγινε. Έχουμε θυμώσει με τον εαυτό μας ή τον άλλον, έχουμε στενοχωρηθεί. Αυτό ακριβώς είναι το λάθος μας. Κλαίμε για κάτι που ΈΓΙΝΕ, δηλαδή είναι πλέον ΠΑΡΕΛΘΌΝ. Αυτές τις στιγμές που κλαίμε για το παρελθόν, χάνουμε μια στιγμή από την ζωή της μαμάς μας ή του μπαμπά μας ή του αδερφού μας ή της αδερφής μας ή όποιου άλλου αγαπημένου μας ατόμου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι "φύγουν", εμείς θα μετανιώνουμε που δεν είχαμε περισσότερες στιγμές μαζί τους. Αυτές τις στιγμές που θέλουμε να έχουμε μαζί τους, είναι αυτές που χάνουμε λόγω του παρελθόντος.
Πρέπει να σταματήσουμε να κλαίμε συνέχεια για το παρελθόν. Πρέπει να αρχίσουμε να ζούμε το παρόν, να έχουμε περισσότερες ευχάριστες ή δυσάρεστες στιγμές με αυτούς που αγαπάμε. Όταν γίνεται κάτι δυσάρεστο κλαίμε μια ή δυο φορές και τέλος, αν το σκέφτεσαι συνέχεια πάει να πει ότι δεν θέλεις να προχωρήσεις μπροστά και προτιμάς το παρελθόν. Σκέψου όμως ότι υπάρχει ένα ΠΑΡΌΝ και ένα ΜΈΛΛΟΝ που σε περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες, με ευκαιρίες για γέλια, χαμόγελα, κλάματα, αγκαλιές, χαρούμενες στιγμές και πάνω από όλα τους ανθρώπους που αγαπάς και πρόκειται να αγαπήσεις.
ΕΣΎ ΖΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΉ????
